Pan Jezus Chrystus jest naszą jedyną Miłością.

"I radowali się wszyscy Judejczycy z tej przysięgi, gdyż złożyli ją ze szczerego serca i ochotnie powzięli postanowienie, że będą szukać Pana, a On pozwolił im się znaleźć i udzielił im odpocznienia ze wszystkich stron." (2 Księga Kronik 15,15). Szukamy Go, bo to On włożył nam to pragnienie w nasze serca. Czy została już zaspokojona pieśń twojego serca: "Jak jeleń pragnie wód płynących, tak dusza moja pragnie ciebie Boże!" (Psalm 42,2), i: "Boże! Tyś Bogiem moim, ciebie gorliwie szukam, Ciebie pragnie dusza moja;" (Psalm 63,2), i: "Dusza moja wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Pańskich. Serce moje i ciało woła do Boga żywego." (Psalm 84,3). Czy twoja odpowiedz brzmi: Pozwoliłeś mi się znaleźć, a następnie: Proszę Cię Panie Jezu, przyjdź, bo pragnę Ciebie. Tak mówi oblubienica Baranka Boga (Objawienie 22,17). Na tym koniec, kropka.

Nie mam własnej sprawiedliwości, tej z prawa przykazań, umarłem dla niego. Moje czyny idą za mną, a nie przede mną. Nagrodę moją zna tylko Bóg. To co jednak idzie z każdym z nas, jest obdarowanie darami Boga, którymi obdzielił wszystkich w Jego zgromadzeniu wybranych (Mateusza 25,14 - 15). Ten, który otrzymał więcej niż jeden dar, pracuje z nimi, i na końcu będzie miał drugie tyle, i wszystkie odda swojemu Panu - zawsze należały do Pana.

Nigdy, w tym ciele, nie będę władał nad ludem Pana Jezusa, ani nad małą ani nad dużą społecznością. Sam Pan Jezus Chrystus powiedział, że nienawidzi czynów Nikolaitów (Objawienie 2,6). Mamy tylko jednego pastora i nauczyciela, który jest jedynym przywódcą i przewodnikiem, i wodzem jego wiary - Pana Jezusa Chrystusa (co znaczy: Pomazańca Boga). Bóg jest naszym Królem, dlatego też nie miejmy nic wspólnego z ekumenią (czyli: światem).

Zabieganie o własną sprawiedliwość oznacza, że dziecko Boga jeszcze nie weszło w odpocznienie, a o tą łaskę wystarczy i należy Boga poprosić (List do Hebrajczyków 4,9-11). Tylko to odpocznienie może sprawić pokój w sercu dziecka Boga, bo owocem sprawiedliwości Boga jest życie i pokój.

Trwajmy więc, jako bracia i siostry w Panu Jezusie Chrystusie, naszym jedynym Zbawicielu, we wspólnocie wszystkiego co dał nam Bóg, w nauce apostolskiej objawionej w naszych sercach przez Ducha Świętego (1 List Jana 2,27), w domowych społecznościach wieczerzy Pańskiej i we wzajemnej służbie. Wtedy razem usłyszymy: "Oto oblubieniec idzie, wyjdźcie na spotkanie Jego" (Mateusz 25,6). Dziesięć jest dziewic oczekujących z miłością na pochwycenie ich przez Pana Jezusa Chrystusa. Tylko pięć wejdzie z godów na wesele Baranka, chociaż wszystkie będą zbawione, a nawet już teraz są (List do Rzymian 10,13). Bowiem my, którzy poprosiliśmy Pana Jezusa Chrystusa o zbawienie, jesteśmy zbawieni do końca za darmo, z Jego łaski. Kwestionowanie tego faktu jest poleganiem na własnych czynach. Takie dziecko Boga opuściło już Egipt niewiary i przeszło często przez Morze Czerwone chrztu wiary, a czasami jest nawet zanurzone jak pod obłokiem w Duchu Świętym, lecz słuchając Słowa Boga i Ducha Świętego musi wyjść z pustyni i przechodząc przez Jordan stać się Hebrajczykiem w duch, musi zostać zrodzone z Boga, a wtedy jutrzenka wzejdzie w jego sercu (2 List Piotra 2,19).

Zwycięstwem, które dał nam Bóg jest przekazana nam wiara, którą jako Człowiek miał Pan Jezus Chrystus. Jego miłujemy i jedynie na Niego liczmy. On też może ci dać nowe serce, a wtedy będziesz miał świadomość nowego sumienia, które potwierdza, że jako obmyty jego krwią, już nie grzeszysz bo zgrzeszyć nie możesz skoro nie jesteś już pod prawem przykazań, ale w prawie wiary (Hebrajczyków 7,12; 10,2; Jan 8,31-36). Wtedy będziesz prawdziwie wolny w Panu Jezusie Chrystusie, i zrozumiesz, że skoro słuszne żądanie prawa przykazań - śmierć, wypełniło się w tobie (List do Rzymian 8,3-4), to i Jego życie jest w tobie po to abyś z Nim królował, w Królestwie do którego już należysz.

Pan Jezus Chrystus jest na prawdę bardzo blisko. Wszyscy (w jego ciele) jesteśmy dziewicami, więc wszyscy zaśniemy i wszyscy się obudzimy. Pragnę abyśmy się spotkali na obłokach już wtedy, a nie kilka lat później. "...; raczej idźcie wbrew sprzedającym i nabądźcie sobie." (Mateusz 25,9).

Wasz brat w umiłowanym naszym Zbawicielu Panu Jezusie Chrystusie, Bogu Jedynym .

(tytus)

Umiłowałem CIEBIE i IMIĘ JEZUS TWOJE. Jest coś ponad moim chwaleniem,

Twoja Miłość WSZECHMOCNY PANIE.

Miłujesz moje wychwalanie, które mi dałeś; Umiłowałem DROGĘ, Ciebie JEZU,

mój PANIE.

Ty sam namaściłeś mnie w służbie Twojej, namaść mnie PANIE, PRZYJACIELU mój,

w niej dalej; na to co dalej. Dziękuję CI JEZU – za pierwsze Twoje, mnie umiłowanie.

Umiłowałem BOŻE Tron Twojego Miłosierdzia i Łaski o JEZU Twojej,

jestem więc przy Tronie Twoim PANIE.

Do Niego się przybliżam,

przy Nim jestem MIŁOŚCI moja, aby CI podziękować i powiedzieć

jakoś braciom, o MIŁOŚCI TWOJEJ.

Dziękuję CI za Tron MIŁOSIERDZIA Twojego o JEZU; Daj powiedzieć

kim jest zbór Twój w Oczach Twoich, CHRYSTE JEZU, PANIE.

Który mnie umiłowałeś zanim powiedziałem, ZBAWICIELU mój Amen.