Do Hebrajczyków

List do Hebrajczyków *

1. Od dawna, w wielu częściach oraz różnymi sposobami, Bóg powiedział przodkom przez proroków, ² a podczas tych ostatecznych dni powiedział nam przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego; przez niego stworzył też porządki *. ³ On będąc blaskiem chwały oraz obrazem * Jego istoty **, nadto niosąc *** wszystko wyrazem Jego mocy, przez **** samego siebie uczynił oczyszczenie grzechów, zasiadł na wysokościach po prawicy majestatu, ⁴ i stał się o tyle znaczniejszym od aniołów, o ile uzyskał przewyższające od nich Imię.

⁵ Bo któremu z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem? Psalm 2,7 I znowu: Ja będę Nim ku Ojcu, a On będzie Mną ku Synowi? 2 Samuela 7,14 ⁶ A z kolei, kiedy wyprowadził pierworodnego na zamieszkałą ziemię, mówi: Niech mu się pokłonią wszyscy aniołowie Boga. Psalm 97,7 ⁷ A oto wobec aniołów mówi: Ten czyni aniołami * Jego duchy, a Jego publiczne sługi płomieniem ognia. Psalm 104,4

⁸ Ale do Syna: Tron Twój , Boże, aż do * porządku wieczności; zaś berło ** prawości – berłem Twojego królestwa. 2 Samuela 7,16; 1 Kronik 17,14; Psalm 45,7 ⁹ Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś bezprawie; dlatego w obecności twych uczestników pomazał cię, Boże, twój Bóg, oliwą wielkiej radości. ¹⁰ Także: Ty, Panie, na początku ugruntowałeś ziemię i niebiosa są dziełami twoich rąk; Psalm 102,26 ¹¹ one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata, ¹² więc je zwiniesz jak okrycie oraz zostaną odmienione; ale Ty jesteś tym samym, a twoje lata nie ustaną. Malachiasz 3,6 ¹³ A do którego z aniołów powiedział kiedykolwiek: Siedź po mojej prawicy, aż położę Twych nieprzyjaciół, jako podnóżek Twoich nóg? Psalm 110,1 ¹⁴ Czyż nie wszyscy są służebnymi duchami, posłanymi do służby dla tych, co mają uzyskać zbawienie?

* K co znaczy: ludzi należących do kraju z tamtej strony

*1,2 także: epoki, wieki

*1,3 także: wizerunkiem, wyobrażeniem, odciskiem

**1,3 także: natury, bytu, rzeczywistości

***1,3 także: prowadząc, unosząc, kierując, oznajmiając

****1,3 także: z powodu, dla

*1,7 także: posłańcami, zwiastunami

*1,8 także: ku

**1,8 także: laska pasterska

2. Z tego powodu trzeba, byśmy w większym stopniu poświęcili się usłyszanym sprawom, abyśmy kiedykolwiek nie minęli się z celem. ² Bo jeśli słowo powiedziane przez aniołów, stało się pewne *, a każde przestępstwo i nieposłuszeństwo otrzymało słuszną ** zapłatę - ³ jak się wymkniemy my, gdy zaniedbamy tak wielkie zbawienie? To, które z powodu Pana wzięło początek opowiadania, i poprzez tych, co usłyszeli, zostało umocnione aż do nas. ⁴ A Bóg je poświadcza znakami, lecz także cudami, rozlicznymi przejawami mocy Bożej oraz działami * Ducha Świętego, według Jego woli.

⁵ Gdyż nie aniołom podporządkował przyszłą, zamieszkałą ziemię, o której mówimy. ⁶ A czy ktoś gdzieś zaświadczył, mówiąc: Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo Syn Człowieka, że go wypatrujesz? ⁷ Jakoś krótko uczyniłeś go mniejszym od aniołów, uwieńczyłeś go czcią i chwałą, oraz postawiłeś go nad dziełami Twoich rąk; ⁸ wszystko poddałeś pod jego nogi. Job 7,17; Psalm 8,5 I w tym poddaniu mu wszystkiego - niczego nie zostawił mu niepodporządkowanego. Ale teraz jeszcze nie poznajemy, że wszystko jest mu poddane. Psalm 8,7 ⁹ Zaś Jezusa, jakoś krótko uczynionego mniejszym od aniołów, widzimy uwieńczonego czcią i chwałą pośród nieszczęścia śmierci, aby z łaski Boga, za każdego doświadczył śmierci.

¹⁰ Gdyż przystoi Temu, przez którego jest wszystko i dla którego jest wszystko; Temu, co przyprowadza wiele dzieci do chwały, sprawcy ich zbawienia, dokonać dzieła wśród nieszczęścia. ¹¹ Bo zarówno uświęcający, jak i uświęcani, wszyscy są z Jednego. Zatem z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi, ¹² mówiąc: Oznajmię Twoje Imię moim braciom, będę Cię sławił w hymnie w środku zgromadzenia wybranych. Psalm 22,23 ¹³ I znowu: Ja będę Tym, co polega * na ** nim. I znowu: Oto ja i dzieci, które dał mi Bóg. 2 Samuela 22,3; Psalm 18,3; Izajasz 8,18 ¹⁴ Zatem gdy dzieci stały się uczestnikami krwi oraz ciała wewnętrznego, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczył tego, co ma władzę * śmierci, to jest oszczerczego **. ¹⁵ Także aby wyzwolił tych, którzy przez całe życie, w lęku śmierci podlegli niewoli. ¹⁶ Bo, nieprawdaż, nie przygarnia aniołów, lecz przygarnia z potomstwa Abrahama. ¹⁷ Stąd też we wszystkim miał zostać upodobniony do braci, aby stał się miłosiernym oraz wiernym arcykapłanem tych z Boga, w celu zmazania grzechów ludu. ¹⁸ Gdyż w czym sam cierpiał i został doświadczonym - może pomagać doświadczanym.

*2,2 także: stałe, mocne, wierne

**2,2 także: zgodną z Prawem, sprawiedliwą

*2,4 także: przydziałami, podziałami

*2,13 także: namawiającym, przekonującym

**2,13 także: za

*2,14 także: potęgę, panowanie

**2,14 także: oczerniającego, niesłusznie oskarżającego (chodzi o szatana)

3. Stąd też, święci bracia - współuczestnicy niebiańskiego powołania, poznajcie * Apostoła oraz Arcykapłana naszej zgody **, Jezusa Chrystusa, ² będącego wiernym Temu, który go sprawił, podobnie jak Mojżesz w całym Jego domu. ³ Lecz on jest godny większej chwały od Mojżesza w takim stosunku, jak większy szacunek ma od domu ten, co go zbudował. ⁴ Bo każdy dom jest budowany przez kogoś, zaś Tym, który wszystko zbudował jest Bóg. ⁵ A Mojżesz, zaiste, był wiernym w całym Jego domu, jako sługa względem świadectwa, które miało być powiedziane. ⁶ Zaś Chrystus - jako Syn, jest nad Jego domem. Jego domem jesteśmy my, jeśli aż do końca zachowamy * mocną szczerość **, a także chlubę z nadziei. ⁷ Dlatego tak mówi Duch Święty: Dzisiaj, jeśli Jego głos usłyszycie, Psalm 95,7 ⁸ nie zatwardzajcie waszych serc, podobnie jak w czasie buntu, podczas doświadczania na pustkowiu, ⁹ gdzie doświadczyli Mnie wasi ojcowie; próbowali Mnie, a czterdzieści lat oglądali Moje dzieła. ¹⁰ Dlatego byłem zagniewany na to pokolenie i powiedziałem: Zawsze błądzą sercem. Zaś oni nie poznali Moich dróg, ¹¹ ponieważ poprzysięgłem w Mojej zapalczywości: Aż gdy wejdą do Mego miejsca odpoczynku! IV Mojżesza 14,23; V Mojżesza 1,35

¹² Uważajcie bracia, by i w was nie zdarzyło się kiedyś niegodziwe serce niedowiarstwa, będące w oddaleniu * od żyjącego Boga. ¹³ Lecz w ciągu każdego dnia nawzajem się zachęcajcie *, aż do kiedy jest nazywane owo Dzisiaj, aby ktoś z was nie został uczyniony twardym ułudą ** grzechu. ¹⁴ Gdyż staliśmy się uczestnikami Chrystusa, jeżeli zachowamy aż do końca mocny * ów początek istotnej natury **. ¹⁵ Przez to jest mówione: Dzisiaj, jeśli usłyszeliście Jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc, jakby w buncie. Psalm 95,7 - 8 ¹⁶ Bo którzy to, gdy usłyszeli - zbuntowali się? Czyż nie wszyscy, co wyszli z Egiptu przez Mojżesza? ¹⁷ A na których się gniewał czterdzieści lat ? Czyż nie na tych, co zgrzeszyli i których trupy padły na pustkowiu? IV Mojżesza 14,37; 16,49 ¹⁸ A którym przysiągł, że nie wejdą do Jego miejsca odpoczynku *; czyż nie tym, co byli nieposłusznymi **? ¹⁹ Więc widzimy, że nie mogli wejść z powodu braku wiary *.

*3,1 także: pojmijcie, nauczcie się

**3,1 także: umowy, wyznania

*3,6 także: posiądziemy, zrozumiemy

**3,6 także: wolność słowa, swobodę działania

*3,12 także: stanięciu na uboczu, zbuntowaniu się, cofnięciu się

*3,13 także: wzywajcie, proście, pocieszajcie, pobudzajcie

**3,13 także: oszustwem, fałszem

*3,14 także: stały, pewny, wierny

**3,14 istotnej natury - także: fundamentu, podstawy, zdecydowania

*3,18 miejsca odpoczynku - także: spoczynku, odpoczynku

**3,18 także: niewierzącymi

*3,19 także: braku zaufania, niedowierzania

4. Zatem można się zatrwożyć nieposłuszeństwem wtedy, kiedy jest zaniedbana * obietnica wejścia do Jego odpoczynku; gdy komuś z was się wydaje **, że jest słabszym ***. ² Gdyż i nam zwiastowana jest dobra nowina, tak jak i tamtym. Ale tamtym słowo relacji nie pomogło, bo nie zostało połączone z wiarą * tych, którzy usłyszeli. ³ Bowiem wchodzimy do odpoczynku gdy zaufamy *, tak jak powiedział: Ponieważ przysiągłem w mojej zapalczywości, że nie wejdą do mojego odpoczynku; a przecież dzieła dokonały się od założenia świata. ⁴ Gdyż tak gdzieś powiedział o siódmym: A w siódmym dniu Bóg odpoczął od wszystkich Jego dzieł . I Mojżesza 2,2 ⁵ I znowu w tym: Skoro wejdą do mego odpoczynku. II Mojżesza 20,8 - 11 ⁶ A ponieważ pozostawia niektórych, aby do niego wejść; a z powodu nieposłuszeństwa nie weszli ci, którym wcześniej zwiastowano dobrą nowinę, ⁷ znowu ustala jakiś dzień - Dzisiaj, mówiąc po tak długim czasie przez Dawida, jak jest oznajmione: Dzisiaj, jeśli Jego głos usłyszycie, nie zatwardzajcie waszych serc. Psalm 95,7 ⁸ Gdyby Jezus, syn Nuna, zapewnił im odpoczynek, nie mówiłby potem odnośnie innego dnia. ⁹ Zatem wejście w odpoczywanie * jest pozostawione dla ludu Boga. ¹⁰ Bowiem ten, co wszedł do Jego odpoczynku, sam także odpoczął od swoich czynów, jak Bóg od swoich. ¹¹ Zatem postarajmy się wejść do owego odpoczynku, aby ktoś nie chybił * takim samym przykładem nieposłuszeństwa.

¹² Gdyż Słowo Boga jest żyjące, skuteczne * i ostrzejsze od każdego obosiecznego sztyletu, a przenika aż do podziału duszy i ducha, lecz także stawów i szpików; zdolne do rozróżniania myśli oraz zamiarów serca. ¹³ Także przed Nim - od którego dla nas to Słowo - nie ma żadnego ukrytego stworzenia, ale wszystkie są gołe i odkryte przed Jego oczami.

¹⁴ Mając więc, wielkiego Arcykapłana, co przejął niebiosa, Jezusa, Syna Boga, powinniśmy się trzymać umowy *. ¹⁵ Bo nie mamy arcykapłana, który nie jest w stanie współczuć w naszych słabościach, ale przez podobieństwo - doświadczonego we wszystkich sprawach, oprócz grzechu. ¹⁶ Zatem możemy z otwartością * zbliżać się do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia oraz odkryli łaskę do stosownej pomocy.

*4,1 także: porzucona, zostawiona

**4,1 także: myśli, uznaje za słuszne; uważa, że ma znaczenie

***4,1 jest słabszym - także: przyszedł za późno, pozostał w tyle, cierpi brak

*4,2 także: ufnością

*4,3 także: uwierzymy

*4,9 z hebr. szabatowanie

*4,11 także: upadł, osłabł, przegrał

*4,12 także: sprawne, silne

*4,14 także: wyznania

*4,16 także: szczerością, swobodą wypowiedzi

5. Gdyż każdy arcykapłan - brany z ludzi dla ludzi - został ustanowiony względem Boga, aby przynosił dary oraz ofiary za grzechy *. ² Może on być wyrozumiałym względem tych, co błądzą * oraz prowadzą na manowce, gdyż sam jest także nosicielem słabości. ³ Więc z jej powodu musi złożyć ofiary za grzechy - za lud, jak i za siebie. ⁴ Nikt ^TR też nie bierze sam tego zaszczytu, tylko jest powoływany przez Boga, tak jak Aaron *. ⁵ W ten sposób także Chrystus nie wyniósł samego siebie, kiedy stał się Arcykapłanem, ale wyniósł go Ten, co powiedział do Niego: Ty jesteś moim Synem, Ja cię dzisiaj zrodziłem. Psalm 2,7 ⁶ Jak mówi też w innym miejscu: Tyś kapłanem na wieczność według porządku Melchicedeka *. I Mojżesza 14,18; Psalm 110,4 ⁷ To on, w dniach jego cielesnej natury, wśród wielkiego wołania i łez, przyniósł prośby oraz błagania przed Tego, co może go zachować od śmierci, i został wysłuchany z powodu pobożności. ⁸ Więc nawet będąc Synem miał zwyczaj posłuszeństwa we wszystkich sprawach, z powodu których wycierpiał. ⁹ A kiedy został doskonałym, stał się przyczyną wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy mu są posłuszni; ¹⁰ zaś przez Boga został nazwany Arcykapłanem według porządku Melchicedeka.

¹¹ On jest tym, o którym wam mówimy liczne i trudne do wyjaśnienia słowo, gdyż staliście się ociężali słuchem. ¹² Bo będąc zobowiązani, by przez ten czas być nauczycielami - znowu macie potrzebę, aby was ktoś nauczał początku podstawowych zasad rozumienia słów Boga. Staliście się takimi, co mają potrzebę mleka, a nie solidnego * pokarmu. ¹³ Ponieważ każdy, kto wspólnie spożywa mleko, jest nieświadomy * kwestii ** sprawiedliwości; ponieważ jest niemowlęcy. ¹⁴ Zaś solidny pokarm jest dla dojrzałych - tych, co poprzez nabytą umiejętność mają wyćwiczoną zdolność umysłu do rozdzielenia szlachetnego * i złego.

*5,1 także: winy, błędy

*5,2 także: nie rozumieją

*5,4 ST hebr. Ahron

*5,6 co znaczy: Króla Sprawiedliwości

*5,12 także: twardego, trudnego

*5,13 także: nieznający

**5,13 także: słowa, tematu, sensu, sprawy, ładu, nakazu

*5,14 także: pięknego; dobrego, stosownego; pomyślnego, szczęśliwego; doskonałego

6. Dlatego pomińmy temat początku o Chrystusie i bądźmy niesieni ku doskonałości, nie zakładając sobie znowu fundamentu skruchy * z powodu martwych uczynków, ufności do ** Boga, ² nauki o chrztach, nakładaniu rąk, wskrzeszeniu umarłych oraz o wiecznym wyroku. ³ To też uczynimy, jeżeli Bóg pozwoli. ⁴ Gdyż jest niemożliwe, by raz oświetlonych, którzy najedli się niebiańskiego daru, stali się współuczestnikami Ducha Świętego, ⁵ skosztowali szlachetnego * tematu mocy Boga, lecz także przyszłego porządku ⁶ - i odpadli, znowu odnawiać ku skrusze. Bo ponownie krzyżują sobie Syna Boga oraz go zniesławiają. ⁷ Gleba, która wypiła deszcz, co na nią często przychodzi, urodziła też odpowiednią trawę dla tych, dla których jest użyźniana i otrzymuje swoją część błogosławieństwa od Boga. ⁸ Zaś ta, co wydaje ciernie i osty - okazuje się niewłaściwą oraz bliską przekleństwa, a jej koniec wraz z wypaleniem.

⁹ Ale co do was, umiłowani, jesteśmy przekonani o znaczniejszych rzeczach, mających siłę wyzwolenia. ¹⁰ Bowiem Bóg nie jest niesprawiedliwy, by zapomnieć o waszym trudzie oraz bólu miłości, jaki okazaliście dla Jego Imienia, gdy usłużyliście oraz służycie świętym. ¹¹ Pragniemy, aby każdy z was wykazywał tę samą gorliwość aż do końca, na skutek całkowitej pewności nadziei; ¹² abyście nie byli ociężali, ale byli naśladowcami tych, co z wiary i wytrwałości odziedziczyli obietnice.

¹³ Gdyż Bóg obiecał Abrahamowi, a gdy nie miał na nikogo większego przysiąc, przysiągł na siebie samego, ¹⁴ mówiąc: Z pewnością błogosławiąc, będę ci błogosławił i pomnażając, będę cię rozmnażał. I Mojżesza 22,17 ¹⁵ I tak, będąc wytrwałym, Abraham doszedł do obietnicy. ¹⁶ Bo ludzie przysięgają na większego, a przysięga na umocnienie jest końcem każdego ich sporu. ¹⁷ Przez to Bóg związał się przysięgą, postanawiając w większym stopniu ukazać dziedzicom obietnicy niezmienność Jego postanowienia. ¹⁸ Abyśmy z dwóch niezmiennych spraw, w których jest niemożliwe by Bóg skłamał, mieli potężną zachętę; gdyż szukając schronienia, uchwyciliśmy się tej nadziei, która jest przedłożona *. ¹⁹ Tę nadzieję mamy jako kotwicę duszy, niezawodną, ale też mocną, i wchodzącą aż do tego miejsca, które się mieści głębiej od zasłony; ²⁰ gdzie wcześniej od nas wszedł najpierw Jezus oraz stał się na wieczność Arcykapłanem według porządku Melchicedeka.

*6,1 także: pokuty, zmiany myślenia

**6,1 także: wiary w

*6,5 także: pięknego; dobrego, stosownego; pomyślnego, szczęśliwego

*6,18 także: jest ustalona, istnieje

7. Bowiem ten Melchicedek, król Szalemu, kapłan najwyższego Boga, kiedy spotkał się z Abrahamem wracającym z rzezi królów - pobłogosławił go. ² Temu też Abraham przeznaczył ze wszystkiego dziesięcinę. Jego Imię jest tłumaczone przede wszystkim jako Król Sprawiedliwości; ale też Król Szalemu, to jest Król Pokoju; ³ bez ojca *, nie mający matki, bez rodowodu, nie mający ani początku dni, ani końca życia; a będąc upodobniony do Syna Boga - na zawsze trwa jako kapłan.

⁴ Patrzcie *, jak wielki jest Ten, któremu patriarcha Abraham dał dziesięcinę z łupów **. ⁵ A przecież ci z synów Lewiego, co otrzymali kapłaństwo, choć wyszli z bioder Abrahama mają przykazanie z Prawa, by od ludu pobierać dziesięcinę, to jest od swoich braci. ⁶ Zaś Ten, co nie ma ustalonego z nich rodowodu, otrzymał dziesięcinę Abrahama oraz pobłogosławił temu, który miał obietnicę. ⁷ A bez wszelkiego sporu - mniejsze jest błogosławione przez znaczniejsze. ⁸ Także tutaj dziesięciny biorą ludzie, co umierają; zaś tam, Ten, który jest poświadczany, że żyje. ⁹ Więc aby powiedzieć sens wywodu: Dzięki Abrahamowi i Lewi - biorący dziesięciny, jest obłożony dziesięciną. ¹⁰ Bo wyszedł mu na spotkanie Melchicedek, kiedy był jeszcze w biodrze ojca.

¹¹ A gdyby istniała doskonałość z powodu kapłaństwa lewickiego (ponieważ lud jest wobec niego pod Prawem), jaka by była jeszcze potrzeba, aby podniósł się * inny kapłan, ten według porządku Melchicedeka, co nie jest nazywanym według porządku Aarona? ¹² Bo kiedy jest zmieniane kapłaństwo - z konieczności dokonuje się też zamiana Prawa. ¹³ Gdyż ten, przez którego to jest mówione, zalicza się do innego pokolenia, z którego nikt nie poświęca się ołtarzowi. ¹⁴ Bowiem jest oczywiste, że nasz Pan pochodził z Judy, a Mojżesz nic nie powiedział o tym pokoleniu odnośnie kapłanów. ¹⁵ Zatem jest to jeszcze bardziej oczywiste, skoro powstaje inny kapłan, na podobieństwo Melchicedeka, ¹⁶ który nie pojawił się z powodu przykazania Prawa odnoszącego się do cielesnej natury, ale z mocy niezniszczalnego życia. ¹⁷ Ponieważ jest świadczone, że: Tyś kapłanem na wieczność według porządku Melchicedeka. ¹⁸ Tak dokonuje się odrzucenie przykazania, które idzie przodem, z powodu jego bezsiły * oraz bezużyteczności. ¹⁹ Gdyż Prawo Mojżesza nie doprowadziło nikogo do doskonałości - lecz wprowadzenie tej znaczniejszej nadziei, z powodu której zbliżamy się do Boga.

²⁰ I nie tak, jak na wielki wzór - ale bez składania przysięgi. ²¹ (Bo ci, którzy stali się kapłanami, są nimi bez przysięgi; zaś ten jest według przysięgi, z powodu Boga mówiącego do niego: Przysiągł Pan i nie będzie żałował, tyś kapłanem na wieczność według porządku Melchicedeka). ²² Na tyle znaczniejszego przymierza stał się poręczycielem Jezus. ²³ Również ci, co byli kapłanami, są także liczniejsi; bowiem śmierć przeszkadzała, by pozostali przy życiu. ²⁴ Zaś on posiada trwałe kapłaństwo, z powodu pozostawania niezmienionym na wieczność. ²⁵ Stąd też może całkowicie ratować tych, którzy przez niego przychodzą * do Boga; zawsze żyjąc, by za nich prosić.

²⁶ Bowiem taki był nam właściwy Arcykapłan, co stał się wyższym od niebios, świętym, niewinnym, nieskalanym, oddzielonym od grzeszników. ²⁷ Nie ma on potrzeby codziennie składać ofiar, najpierw za własne winy, a potem ludu - tak jak tamci arcykapłani - bo uczynił to raz na zawsze, gdy ofiarował samego siebie. ²⁸ Ponieważ Prawo Mojżesza ustanawia arcykapłanami ludzi, co mają słabość; a słowo przysięgi, zaraz po Prawie – Syna, który jest doskonałym na wieczność.

*7,3 według ludzkiej genealogii (nieznanego ojca)

*7,4 także: rozmyślajcie, pojmijcie, uznajcie

**7,4 także: pierwocin plonów

*7,11 także: powstał, wskrzesił się

*7,18 także: biedy

*7,25 także: zbliżają się, zwracają się

8. Zaś sednem tego, co jest mówione będzie to, że mamy Arcykapłana, który usiadł w niebiosach na prawicy tronu Majestatu; ² będąc publicznym sługą świętych oraz prawdziwego Przybytku, który zbudował Pan - nie człowiek. ³ Gdyż każdy arcykapłan jest ustanowiony do przynoszenia darów i ofiar; stąd było konieczne, aby i ten miał coś do ofiarowania. ⁴ Więc gdyby żył na ziemi, nawet by nie był kapłanem; gdyż według Prawa Mojżesza byli kapłani, co przynosili dary. ⁵ Lecz oni służą wzorcowi oraz cieniowi spraw niebiańskich. Podobnie jak Mojżesz, który gdy zamierzał wykonać Przybytek, otrzymał ostrzeżenie: Uważaj - mówi - abyś wszystko uczynił według wzoru pokazanego ci na tej górze. II Mojżesza 25,40 ⁶ Ale teraz, naszemu Arcykapłanowi przypadła w udziale znaczniejsza służba; jak też jest pośrednikiem znaczniejszego przymierza, które jest zarządzone * dzięki znaczniejszym obietnicom. ⁷ Bo gdyby to pierwsze było bez zarzutu, nie byłoby potrzebne miejsce dla drugiego. ⁸ Ponieważ obwiniając ich, mówi: Oto idą dni, mówi Pan, a dokonam dla * domu Israela i domu Judy Nowe Przymierze. Jeremiasz 31,31; 32,37 ⁹ Nie na wzór przymierza, które sprawiłem dla ich przodków, w dniu przygarnięcia ich do Mnie ręką, by ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. A ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu - i ja ich zaniedbałem, mówi Pan. II Mojżesza 19,5 ¹⁰ Gdyż po tych dniach, takim będzie przymierze, które ustalę sobie * z domem Israela - mówi Pan, podaruję Moje ustawy ** dla ich umysłu oraz napiszę je na ich sercach; i będę dla nich ku Bogu, a oni Mi będą za lud. Jeremiasz 31,33; Ezechiel 11,20; Zachariasz 8,8 ¹¹ Nikt nie będzie też przekonywał * swego bliskiego, czy swego brata, mówiąc: Poznaj Pana; gdyż wszyscy mnie poznają; od małego z nich, aż do dużego z nich. ¹² Bowiem będę łaskawy * dla ich niesprawiedliwości, a ich grzechów ** oraz bezprawia nie będę nadto wspominał. ¹³ Przez to, że mówi - Nowe, pierwsze uczynił Starym; zaś co jest czynione starym i się starzeje - blisko jest zniknięcia.

*8,6 także: nakazane Prawem

*8,8 także: wobec

*8,10 także: zarządzę sobie, rozporządzę sobie testamentem

**8,10 także: prawa, zwyczaje

*8,11 także: nauczał, wyjaśniał, wykazywał

*8,12 także: litościwy, miłosierny, życzliwy

**8,12 także: win, błędów

9. Pierwsze przymierze miało przepisy Bożej służby, a także ziemskie Święte. ² Gdyż został zbudowany pierwszy Przybytek, w którym jest miejsce nazywane Święte, nadto Świecznik, Stół i Chleby Pokładne *. ³ Zaś za drugą zasłoną miejsce nazywane Święte Świętych *, ⁴ które ma Złotą Kadzielnicę oraz Skrzynię Przymierza, ze wszystkich stron powleczoną złotem. W niej był Złoty Dzban mający w sobie mannę, Kij Pasterski ** Aarona, który wypuścił pąki, oraz kamienne Płyty Przymierza. ⁵ A powyżej niej Cherubini chwały, co ocieniali Przebłagalnię *. Odnośnie tych spraw z osobna, nie ma potrzeby, aby się teraz wypowiadać.

⁶ Zaś do tych miejsc, które są tak urządzone dla pierwszego Przybytku, z powodu * każdego Israelity wchodzą kapłani; ci, co sprawują służby. ⁷ Lecz do drugiego - raz w roku sam arcykapłan i to nie bez krwi, którą ofiarowuje za omyłki *, swoje i ludu. ⁸ W ten sposób Duch Święty okazuje, że jeszcze nie została ukazana droga świętych; gdyż ma miejsce pierwszy Przybytek, ⁹ który był wzorem, aż do obecnego czasu. Według niego są składane dary oraz ofiary nie mogące uczynić doskonałym według sumienia tego, co pełni służbę ¹⁰ przy pożywieniu, napojach oraz różnych obmywaniach, nałożonych jako zasady prawne względem cielesnej natury, aż do czasu wyprostowania *.

¹¹ Zaś Chrystus, gdy przybył jako Arcykapłan przyszłych * dóbr - z powodu większego i doskonalszego Przybytku, nie zbudowanego ręką, to jest nie dla tego stworzenia, ¹² ani nie dla krwi kozłów i cieląt, ale dla własnej krwi - raz na zawsze wszedł do miejsc Świętych, przekonując się * o wiecznym odkupieniu. ¹³ Bo jeśli krew kozłów, byków oraz popiół z jałówki - skrapiając co skalane - to uświęca, blisko ku czystości ciała wewnętrznego, ¹⁴ daleko więcej krew Chrystusa - który z powodu wiecznego życia * ofiarował Bogu nieskalanego siebie - oczyści nasze sumienia od martwych uczynków, dla służby żyjącemu Bogu.

¹⁵ I dlatego jest pośrednikiem Nowego Testamentu *, aby dla odkupienia występków za Pierwszego Testamentu dokonała się śmierć, a zaproszeni ** wzięli obietnicę wiecznego dziedzictwa. ¹⁶ Bo gdzie jest testament - jest też zapowiedziana konieczność śmierci tego, co rozporządził mieniem. ¹⁷ Gdyż testament jest silny dzięki zmarłym; zaś nie ma nigdy znaczenia, kiedy żyje ten, który go sporządził. ¹⁸ Stąd też ani Pierwszy nie był odnawiany bez krwi. ¹⁹ Bo gdy ludowi zostało ogłoszone przez Mojżesza każde przykazanie według Prawa, wziął on krew cieląt i kozłów, razem z wodą, szkarłatną wełną i hyzopem, oraz skropił cały lud i sam zwój, ²⁰ mówiąc: To jest krew Testamentu, który Bóg rozporządził w stosunku do was. ²¹ Podobnie skropił też Namiot Zgromadzenia oraz wszystkie naczynia publicznej służby. ²² Więc prawie wszystko, według Prawa, jest oczyszczane we krwi; a bez rozlania krwi nie dokonuje się darowanie długu.

²³ Zatem było koniecznością, by wzorce rzeczy w niebiosach, były oczyszczane tymi ofiarami; zaś same niebiańskie - ofiarami od tych znaczniejszymi. ²⁴ Ponieważ Chrystus nie wszedł do miejsc Świętych zrobionych rękami, odbijających obraz tych prawdziwych - ale do samego Nieba, by z naszego powodu być widzialnym osobie Boga. ²⁵ Także nie, by częstokroć ofiarował samego siebie, podobnie jak arcykapłan cudzą krew, gdy co roku wchodzi do Świętych. ²⁶ Gdyż byłoby konieczne, aby od założenia świata doznał on wielokrotnie cierpień. Lecz teraz, przy końcu wieków, raz został objawiony, dla wymazania grzechu poprzez jego ofiarę. ²⁷ I na wzór jaki jest zarezerwowany dla ludzi - raz umierających, a potem sąd *. ²⁸ Tak też Chrystus; gdy raz został ofiarowanym w celu złożenia na nim wielu grzechów - drugi raz da się zobaczyć bez grzechu, z powodu tych, którzy go oczekują ku zbawieniu.

*9,2 dosłownie: wystawienie chlebów na widok publiczny

*9,3 także: Najświętsze

**9,3 także: berło

*9,5 czyli wieko Skrzyni Przymierza

*9,6 także: dla

*9,7 także: grzechy popełnione w nieświadomości, przeoczenia, niewiedzę

*9,10 także: przebudowy

*9,11 dosłownie: które zostały odłożone

*9,12 także: przynosząc sobie wielkie odkupienie

*9,14 tłumaczenie równoległe: przez wiecznego Ducha

*9,15 także: Przymierza; umowy

**9,15 także: wezwani, nazwani po imieniu

*9,27 także: oddzielenie, ocena, śledztwo, proces, zasądzenie

10. Bowiem Prawo Mojżesza - zawierając tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy - tymi samymi ofiarami, które ludzie co roku, nieprzerwanie przynoszą, nigdy nie może uczynić doskonałymi tych, co przychodzą *. ² Bo czyżby nie zatrzymało się składanie ofiar, gdyby ci, którzy pełnią służbę, raz będąc oczyszczeni, nie mieli już żadnej świadomości grzechów? ³ Lecz przez nie, co roku dokonuje się przypomnienie grzechów. ⁴ Bowiem jest niemożliwe, by poprzez krew byków i kozłów zabrać * grzechy. III Mojżesza 16,14

⁵ Dlatego przybywając na świat, mówi: Ofiary i hojności nie zechciałeś, zaś ciało mną Sobie sporządziłeś. ⁶ Nie znalazłeś też upodobania w całopaleniach za grzechy. ⁷ Wtedy powiedziałem: Oto idę (w główce zwoju jest o mnie napisane), bym uczynił, Boże, Twoją wolę. Psalm 40,7 - 8 ⁸ Powtarzając to, co wyżej: Ofiar, hojności i całopaleń (które według Prawa są przynoszone), a przede wszystkim grzechu nie zechciałeś, ani nie znalazłeś w tym przyjemności. ⁹ Wtedy powiedział: Oto idę, bym uczynił, Boże, Twoją wolę. Zabiera więc Pierwsze, aby mogło być ustanowione * Drugie. ¹⁰ W tej woli jesteśmy uświęceni * raz na zawsze, przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa.

¹¹ A każdy kapłan codziennie stawał i pełnił Bożą służbę oraz wielokroć przynosił te same ofiary, które nigdy nie mogą unieważnić grzechów. ¹² Zaś ten, gdy na zawsze złożył jedną ofiarę za grzechy - usiadł na prawicy Boga. ¹³ Nadto czeka, aż jego nieprzyjaciele zostaną położeni jako podnóżek jego stóp. ¹⁴ Gdyż jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, co są uświęcani.

¹⁵ Ale świadczy nam także Duch Święty; bo według tego zapowiedział: ¹⁶ Takie będzie Przymierze, które po tych dniach ustalę sobie z nimi - mówi Pan, moje zwyczaje * dam do ich serc i wypiszę je na ich umyśle, ¹⁷ a ich grzechów oraz nieprawości nie będę już wspominał. Jeremiasz 31,33 - 34 ¹⁸ Zaś gdzie ich odpuszczenie, tam nie ma już ofiary za grzech.

¹⁹ Bracia, mając więc we krwi Jezusa swobodę świętych do wejścia, ²⁰ które nam odbudował z powodu Zasłony, jako nową i żywą drogę, to jest drogę jego ciała wewnętrznego, ²¹ oraz wielkiego Kapłana nad domem Boga - ²² zbliżajmy się w pełni wiary do prawdziwego * serca, będąc oczyszczeni w głębi ze złego sumienia oraz po obmyciu sobie ciała czystą ** wodą. ²³ Zachowujmy w myśli proste * wyznanie ** nadziei, gdyż wierny jest Ten, który obiecał. ²⁴ Poznajmy * też jedni drugich w celu pobudzenia miłości oraz szlachetnych czynów, ²⁵ nie porzucając naszego zgromadzania się - jak jest zwyczajem niektórych - ale zachęcając się nawzajem, i to o tyle bardziej, o ile widzicie zbliżający się Dzień.

²⁶ Gdyż jeśli my, po otrzymaniu poznania prawdy, dobrowolnie chybiamy celu *, nie jest dłużej pozostawiana ofiara za grzechy, ²⁷ ale jakieś straszne oczekiwanie sądu oraz gwałtowność ognia, co ma pożerać wrogów.

²⁸ Kto odrzuci * Prawo Mojżesza, umiera bez litości wobec dwóch albo trzech świadków. ²⁹ Na jakiej wielkości - przypuszczacie - gorszą karę będzie zasługiwał ten, kto wzgardził Synem Boga i uznał za zwykłą * krew Przymierza w której został uświęcony, oraz znieważył Ducha Łaski? ³⁰ Gdyż znamy Tego, co powiedział: Moją jest kara, Ja odpłacę - mówi Pan; i znowu: Pan osądzi Jego lud. V Mojżesza 32,35 - 36 ³¹ Strasznie jest wpaść w ręce Boga Żyjącego.

³² Przypomnijcie sobie wcześniejsze dni, w których gdy zostaliście oświeceni - znieśliście wielki bój zdarzeń. ³³ Z jednej strony obelg, stając się dziwowiskiem, lecz także i utrapień, kiedy ^TR staliście się wspólnikami tych, co są zawracani *. ³⁴ Bowiem i współczuliście moim pętom, i przyjęliście z radością grabież waszych majętności, wiedząc, że ^TR macie lepszy, czekający w Niebie majątek. ³⁵ Nie odrzućcie więc, waszej szczerości *, która ma wielką zapłatę. ³⁶ Ponieważ potrzebujecie wytrwałości, aby uczynić wolę Boga oraz jako zapłatę odebrać obietnicę. ³⁷ Jeszcze daleko, daleko, a już blisko, kiedy Ten, co przychodzi dotrze oraz nie będzie zwlekał. ³⁸ Zaś sprawiedliwy będzie żył z wiary *; a jeśli się cofnie **, moje serce nie znajdzie w nim przyjemności ***. Habakuka 2,4 ³⁹ Ale my nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują * ku zgubie - ale jesteśmy z wiary, dla pozyskania życia.

*10,1 także: zbliżają się, zwracają się, zajmują się

*10,4 także: oddzielić

*10,9 także: utwierdzone, odważone, wypłacone; mogło się zjawić, trwać

*10,10 czyli: uznani za świętych, uczynieni świętymi (co znaczy: oddzielonymi, czystymi)

*10,16 także: ustawy

*10,22 także: prawdomównego, szczerego, godnego zaufania

**10,22 także: prawdziwą, poprawną

*10,23 także: stałe

**10,23 także: umowę, ślubowanie

*10,24 także: rozumiejmy, rozważajmy, oglądajmy, uczmy

*10,26 także: błądzimy, grzeszymy

*10,28 także: unieważni

*10,29 także: pospolitą, niską, nieczystą

*10,33 także: przyprowadzani z powrotem

*10,35 także: wolności słowa, swobody działania

*10,38 także: ufności, dowodu, świadectwa; S, ST zaś sprawiedliwy będzie żył z Mojej wiary; patrz: Efezjan 2,8

**10,38 także: ograniczy, powstrzyma

***10,38 także: zadowolenia, gotowości

*10,39 także: chronią, ograniczają, powstrzymują

11. Zaś wiara jest bazą tego, w czym pokładamy nadzieję, dowodem * rzeczy niewidzialnych. ² Bowiem w niej zostali też poświadczeni starsi.

³ Wiarą poznajemy, że za sprawą Boga uporządkowana jest doczesność, a ^TR to, co jest widzialne, stało się z niewyjawionych.

⁴ Z wiary Abel przyniósł znaczniejszą ofiarę w porównaniu z Kainem. Dzięki niej zostało poświadczone, że jest sprawiedliwym, gdyż nad jego darami otrzymał świadectwo Boga. A kiedy przez nią umarł - jeszcze mówi. ⁵ Z wiary został przeniesiony Enoch *, więc nie zobaczył śmierci i nie był znajdowany dlatego, bo Bóg go przeniósł; ponieważ przed przeniesieniem otrzymał świadectwo, że był bardzo miłym Bogu. ⁶ A bez wiary nie można się podobać; gdyż kto się zwraca do Boga musi uwierzyć, że On istnieje oraz że wynagradza tych, którzy Go szukają. ⁷ Z wiary co do spraw nie będących jeszcze widzialnymi, Noe * - oddając cześć Bogu - kiedy otrzymał ostrzeżenie, zbudował arkę do ratunku swojego domu i dzięki niej skazał świat oraz stał się dziedzicem sprawiedliwości z wiary.

⁸ Z wiary Abraham, gdy został powołany, zgodził się wyjść na miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo, oraz wyszedł, nie wiedząc dokąd idzie. ⁹ Z wiary był jako przybysz na ziemi obiecanej, jakby obcej; zamieszkując w namiotach razem z Izaakiem * i Jakóbem - współdziedzicami tej samej obietnicy. ¹⁰ Gdyż oczekiwał na ojczyznę mającą podwaliny, której twórcą i budowniczym jest Bóg. ¹¹ Z wiary i ta bezpłodna Sara otrzymała zdolność do rozpoczęcia rodu, i urodziła wbrew okresowi starości, gdyż uznała za godnego wiary Tego, co obiecał. ¹² Więc dlatego z jednego i to zamierającego łona, zostali zrodzeni liczni jak gwiazdy nieba oraz jak niezliczony piasek na brzegu morza.

¹³ Ci wszyscy umarli podczas wiary, nie odebrawszy * obietnic - lecz zobaczyli, zaufali i powitali je z dala. Przyznali też, że są tułaczami oraz obcokrajowcami na ziemi. ¹⁴ Bo ci, co tak mówią, pokazują, że odczuwają brak ojczyzny. ¹⁵ A jeśli przypominają sobie tą, z której wyszli - mają też czas zawrócić. ¹⁶ Ale teraz pragną lepszej, to jest niebiańskiej; dlatego nie zawstydza się nimi Bóg, gdy jest nazywany ich Bogiem, bo przygotował im miasto *.

¹⁷ Z wiary ten doświadczany Abraham ofiarował Izaaka *, a ofiarował jedynaka kiedy otrzymał obietnice. ¹⁸ Do niego zostało powiedziane: W Izaaku zostanie ci powołane * potomstwo. I Mojżesza 21,12 ¹⁹ Zatem wnioskował sobie, że Bóg jest zdolny też wskrzesić z martwych; i stąd go - w podobieństwie wskrzeszenia - otrzymał z powrotem. ²⁰ Z wiary co do przyszłych wydarzeń, także Izaak pobłogosławił Jakóba i Ezawa. ²¹ Z wiary, kiedy umierał Jakób, pobłogosławił każdego z synów Józefa oraz się pokłonił nad szczytem swojej laski. ²² Z wiary, kiedy umierał Józef, nakazał odnośnie wyjścia dzieci Israela i względem swoich kości.

²³ Z wiary, gdy został urodzony Mojżesz, na trzy miesiące został ukryty przez jego rodziców dlatego, że zobaczyli piękne dziecko i nie bali się rozporządzenia władcy. ²⁴ Z wiary, gdy Mojżesz stał się znaczącym, wzbraniał nazywać siebie synem córki faraona. ²⁵ Bo wybrał raczej znoszenie przeciwności wraz z ludem Boga, niż posiadanie przemijającej rozkoszy grzechu. ²⁶ Uznał też hańbę Chrystusa za większe bogactwo od skarbów Egiptu; ponieważ spoglądał na zapłatę. ²⁷ Z wiary opuścił Egipt, nie bojąc się gniewu króla; bo był silnym, jak gdyby widząc niewidzialne. ²⁸ Z wiary uczynił Paschę * oraz przelanie krwi, aby Ten, co zabijał pierworodne, ich nie dotknął. ²⁹ Z wiary przeszli przez morze Czerwone jak przez stały ląd, a Egipcjanie zostali pochłonięci kiedy podjęli tego próbę. ³⁰ Z wiary upadły mury Jerycha, obchodzone dookoła przez siedem dni. ³¹ Z wiary prostytutka Rachab, kiedy przyjęła szpiegów wraz z pokojem - nie zginęła wraz z tymi, co byli nieposłuszni *.

³² Co więc, mam jeszcze mówić? Bo mi zabraknie czasu, by opowiadać odnośnie Gedeona *, Baraka, Samsona, Jefta, Dawida, lecz także i Samuela oraz proroków, ³³ którzy z powodu wiary pobili królestwa, spełniali sprawiedliwość, dochodzili obietnic, zamykali paszcze lwów; ³⁴ stłumili moc ognia, uniknęli ostrzy miecza, zostali umocnieni z powodu słabości, stali się silni w walce, pochylili zastępy obcych. ³⁵ Kobiety odbierały swych martwych z powodu wskrzeszenia; zaś drudzy zostali zatłuczeni kijami nie uznawszy wykupienia *, by dostąpić lepszego zmartwychwstania. ³⁶ Zaś inni przyjęli próbę szyderstw, biczowań, a nadto pęt i więzienia; ³⁷ zostali ukamienowani, przepiłowani, doświadczani, umarli poprzez mord mieczem, chodzili wokół w owczych i kozich skórach, cierpiąc biedę, będąc uciskanymi i krzywdzonymi. ³⁸ (Ci, których świat nie był godny); błąkający się na pustkowiach, w górach, jaskiniach i w dziurach ziemi.

³⁹ Zatem ci wszyscy otrzymali świadectwo z wiary, ale nie odebrali obietnicy, ⁴⁰ gdyż Bóg przewidział względem nas coś lepszego, oraz by bez nas nie zostali uczynieni doskonałymi.

*11,1 także: argumentem, próbą

*11,5 ST z hebr. Chanoch; patrz: I Mojżesza 5,22

*11,7 ST z hebr. Noach

*11,13 także: ogarnąwszy, zrozumiawszy

*11,16 także: ojczyznę

*11,17 ST z hebr. Ic'haka

*11,18 także: nazwane po imieniu

*11,28 co znaczy: z hebr. Ominięcie (o wieczerzy paschalnej, baranku paschalnym, lub o żydowskim święcie)

*11,31 także: niewierzący

*11,32 ST Gideona

*11,35 w domyśle: za pewną sumę

12. Dlatego my, mając tak wielką, otaczającą nas rzeszę świadków, odłóżmy na bok wszelki ciężar oraz łatwo otaczający nas grzech i dzięki wytrwałości biegnijmy w ustalonej dla nas walce *. ² Patrzmy z daleka na Jezusa, sprawcę * i wypełniciela ** wiary, który z powodu znajdującej się przed nim radości - wytrwał krzyż, zlekceważył hańbę, oraz usiadł na prawicy tronu Boga. ³ Porównajcie sobie tego, który wśród grzesznych, cierpliwie zniósł bunt względem siebie, abyście uwalniani *, nie utrudzili waszych dusz **.

⁴ Jeszcze się nie przeciwstawiliście, walcząc aż do krwi wobec * grzechu. ⁵ Zapomnieliście też o zachęcie, która jest wam przedkładana jako dzieciom: Moje dziecko, nie lekceważ karcenia Pana, ani nie bądź bez sił, kiedy jesteś przez niego doświadczany. ⁶ Bo kogo Pan miłuje - tego uczy *, a każde dziecko, które przyjmuje ** - to ćwiczy ***. Przypowieści 3,11

⁷ Jeśli znosicie to wychowywanie dzieci *, Bóg jest wam dany jako dzieciom; bo co to za dziecko, którego ojciec nie uczy? ⁸ Zaś jeśli żyjecie bez wychowywania, którego wszyscy stali się uczestnikami, zatem jesteście nieślubnymi, a nie dziećmi. ⁹ Wcześniej mieliśmy jako wychowawców ojców naszej cielesnej natury i ich szanowaliśmy; czyż nie daleko bardziej winniśmy być posłuszni Ojcu duchów, abyśmy żyli? ¹⁰ Gdyż tamci wychowywali na niewiele dni, według tego, jak im się wydawało; zaś Ten wychowuje dla korzyści, aż do otrzymania swojej części Jego świętości. ¹¹ A każde wychowywanie przeciw temu, co jest obecnie, nie wydaje się być radością, ale udręką. Ale potem wydaje pokojowo usposobiony owoc sprawiedliwości tym, którzy są przez nie wyćwiczeni.

¹² Dlatego przywróćcie do dobrego stanu zwisające ręce i osłabione kolana. ¹³ Czyńcie waszymi nogami proste * ścieżki, aby to chrome nie zboczyło **, ale bardziej zostało uleczone.

¹⁴ Ubiegajcie się o pokój ze wszystkimi oraz o uświęcenie *, bez którego nikt nie zobaczy Pana. ¹⁵ Doglądajcie, aby ktoś nie był pozostawiony w tyle *, z dala od łaski Boga i by jakiś korzeń gorzkości - rosnąc wzwyż - się nie rozplenił, i by przez niego wielu nie zostało skalanych. ¹⁶ Aby ktoś nie był nierządny, albo nie poświęcony Bogu jak Ezaw, który za jeden pokarm, oddał swój przywilej pierworództwa. ¹⁷ Bowiem wiecie, że gdy później chciał uzyskać błogosławieństwo, został uznany za niegodnego; gdyż nie odkrył pozycji skruchy, chociaż jej szukał ze łzami.

¹⁸ Nie podeszliście do góry, która da się dotknąć, do gorejącego ognia, ciemności, mroku i nawałnicy; ¹⁹ do dźwięku trąby oraz głosów słów, którzy ci, co je słyszeli - błagali, aby nadto nie został im dodany jakiś nakaz. ²⁰ Bo nie mogli unieść tego, co jest postanowione: Choćby nawet zwierzę dotknęło się góry, zostanie ukamienowane, albo zastrzelone pociskiem z łuku. II Mojżesza 19,13 ²¹ A tak straszne to było zjawisko, że Mojżesz powiedział: Jestem napełniony bojaźnią i drżący. ²² Ale wy podeszliście do góry Syjon *, do miasta żyjącego Boga, do niebiańskiej Jerozolimy oraz niezliczonej ilości aniołów; ²³ do uroczystego zgromadzenia, zboru pierworodnych zapisanych w niebiosach, do Boga - sędziego wszystkich oraz do duchów sprawiedliwych, które doszły do doskonałości. ²⁴ Także do pośrednika Nowego Testamentu - Jezusa, oraz do krwi pokropienia, silniej mówiącej niż Abla.

²⁵ Uważajcie, byście się nie wymawiali Temu, co mówi. Gdyż jeśli tamci - wymawiając się - nie uciekli temu, co prowadził sprawy Boga na ziemi; daleko bardziej my, jeśli wymawiamy się Temu z niebios. ²⁶ Jego głos potrząsnął wtedy ziemią, a teraz obwieścił, mówiąc: Ja jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i Niebem. Aggeusz 2,6 ²⁷ Czyli to "jeszcze raz" - objawia usunięcie rzeczy, które są wstrząsane *, ponieważ są stworzone; aby pozostały te, które nie są wstrząsane. ²⁸ Dlatego przyjmując niezachwiane królestwo, obyśmy posiadali łaskę, przez którą służymy Bogu w miły sposób, pośród godności i pobożności *. ²⁹ Bowiem nasz Bóg jest także ogniem trawiącym.

*12,1 także: walce wewnętrznej, trwodze

*12,2 także: wodza

**12,2 także: wykonawcę

*12,3 także: osłabiani

**12,3 także: umysłów

*12,4 także: przeciw, odnośnie, na skutek

*12,6 także: wychowuje, poprawia, karci

**12,6 także: uznaje, akceptuje

***12,6 także: smaga, chłoszcze

*12,7 także: ćwiczenie i uczenie, karanie

*12,13 także: wyprostowane; sprawiedliwe

**12,13 także: zawróciło

*12,14 co znaczy: oddzielenie i oczyszczenie

*12,15 także: przyszedł za późno, był słabszym

*12,22 ST hebr. Cyon

*12,27 także: chwiane

*12,28 także: ostrożności

13. Niech trwa wzajemne kochanie. ² Nie zapominajcie gościnności; gdyż niektórym uszło uwagi, że dzięki niej ugościli aniołów *. ³ Pamiętajcie o uwięzionych, jakbyście byli zjednoczeni; i o tych, którzy są krzywdzonymi, skoro sami jesteście w ciele. ⁴ Niech pośród wszystkich będzie szanowane małżeństwo, a łoże bez skazy; gdyż rozpustników oraz cudzołożników Bóg osądzi. ⁵ Prowadźcie sposób życia nie przywiązany do pieniędzy; będąc zadowoleni z obecnych warunków; bo sam Bóg powiedział: Nie wypuszczę cię, ani cię nie porzucę. Jezusa syna Nuna 1,5 ⁶ Wobec tego my, którzy ufamy *, mówimy: Pan jest mi pomocnikiem, nie będę się bał, co mi uczyni człowiek? Psalm 56,12; 118,6

⁷ Przypominajcie sobie tych, którzy wam pokazują drogę; tych, co wam oznajmili Słowo Boga, których wiarę naśladujecie; starannie badając końcówkę ich sposobu życia. ⁸ Jezus Chrystus wczoraj i dzisiaj ten sam, także na wieki. ⁹ Nie dajcie się wodzić różnorodnym i obcym nauczaniom. Ponieważ szlachetne serce jest umocnione łaską - a nie pokarmami, przez które nie zostali wspomożeni ci, co nimi żyli. ¹⁰ Mamy ołtarz, z którego nie mają możności zjeść ci, którzy służą Namiotowi *. ¹¹ Gdyż do miejsc Świętych, za grzech, jest wnoszona przez arcykapłana krew zwierząt, a ich ciała są spalane na zewnątrz obozu.

¹² Dlatego Jezus, aby uświęcić lud dzięki własnej krwi, ucierpiał na zewnątrz bramy miejskiej . ¹³ Więc wychodźmy do niego, na zewnątrz obozu, oznajmiając * jego obelgę. ¹⁴ Bo nie mamy tutaj trwałego * miasta - ale szukamy ** przyszłego. ¹⁵ Zatem przez niego, zawsze składajmy Bogu ofiarę uwielbienia, to jest owoc warg, które wyznają jego Imię. ¹⁶ Ale nie zapominajcie o dobroczynności i wspólnocie, gdyż Bóg ma w takich ofiarach upodobanie.

¹⁷ Bądźcie zjednani z tymi, którzy torują wasze drogi oraz im ulegajcie, by to czynili z radością, a nie ciężko wzdychając, gdyż to jest dla was niekorzystne. Bo oni trwają bez snu z powodu waszych dusz, ażeby zdać sprawozdanie.

¹⁸ Módlcie się za nas; ponieważ jesteśmy przekonani, że mamy szlachetne sumienie i we wszystkim chcemy być szlachetnie zawróceni *. ¹⁹ I zachęcam, aby to uczynić w większym stopniu, abym wam szybciej został przywrócony.

²⁰ Zaś Bóg pokoju, który we krwi Wiecznego Przymierza zaprowadził do góry, z martwych, wielkiego Pasterza owiec, naszego Pana Jezusa, ²¹ oby was udoskonalił * do czynienia Jego woli w każdym szlachetnym ** uczynku; powodując w nas to, co jest miłe wobec Niego przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała na wieki wieków. Amen.

²² Ale proszę was, bracia, wytrzymujcie słowo zachęty, bo wam też ^TR krótko poleciłem. ²³ Wiedzcie, że został uwolniony nasz brat Tymoteusz. Razem z nim zaraz was zobaczę, jeśli szybciej będzie mógł przyjść.

²⁴ Pozdrówcie wszystkich waszych, którzy idą na przedzie oraz wszystkich świętych. Pozdrawiają was z Italii. ²⁵ Łaska pośród was wszystkich. Amen.

*13,2 co znaczy: posłańców

*13,6 także: mężnie stawiamy czoło, nie boimy się

*13,10 także: ziemskiej Świątyni

*13,13 także: niosąc, wytrzymując

*13,14 dosłownie: trwającego, pozostającego na miejscu, niezmiennego

**13,14 także: pragniemy

*13,18 także: postępować, zachowywać się

*13,21 także: uporządkował, przygotował, pouczył, wyposażył

**13,21 także: odpowiednim, prawym, sprawiedliwym, doskonałym